یگانگی پیامبر و علی علیه السلام
42 بازدید
تاریخ ارائه : 1/7/2014 8:11:00 AM
موضوع: تفسیر

نوشتاری از آیت الله العظمی صافی گلپایگانی مدظله الوارف

در ذیل آیه شریفه «وَ فِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ»[1] در كتب تفاسیر اهل سنّت، مثل تفسیر قرطبی و تفسیر الدرّ المنثور سیوطی آمده است كه «إنّ النبیّ صلّی الله علیه و آله قال لِعَلِیٍّ علیه السلا

م: النّاسُ مِنْ شَجَرٍ شَتّی و أنَا وَ أنْتَ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ قَرَأ هذِهِ الآیَة»

بعض معاندین نسبت به متن این حدیث از جهت این‌که مدلول و تفسیر آیه عین مضمون این حدیث باشد به آن ایراد کرده‌اند و با این‌که حدیث را علماء و محدّثین بزرگ اهل سنّت روایت کرده‌اند آن را تفسیرهای خاص شیعی از آیات دانسته که با مراد از آیه -  که بیان آیات قدرت خداوند متعال است- معارض شمرده است و در آخر هم می‌گویند: «با فرض اثبات صحت حدیث نقول: إنَّ لَه محملاً شرعیاً صحیحاً فی بَیان حُبِّ النبی صلی الله علیه و سلم و بیان مکانة علی و فضله و کونه ابن عمّه و من قریش و إن أصلهما فی الرحم کما جاء فی الحدیث: أنْتَ مِنِّی بِمَنْزلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسی» و می‌گوید «وَ الحَقُّ أنّ إثبات فَضل لِصَحابی بعینه لایعنی نَفْی الفضیلةِ عَنْ غَیْرِهِ»

ما در اینجا می‌گوییم این‌كه پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله آیه شریفه را بعد از آن بیان نورانی تلاوت كردند نشانه یگانگی و وحدت معنوی و فکری و خصائص شریف انسانی بین آن حضرت و امیرالمؤمنین علی علیه السلام است.

درخت‌های مختلف، میوه‌ها و ثمره‌های مختلف دارند امّا درخت واحد و یگانه، ثمر و میوه خاص خود را دارد. میوه وجود پیغمبر و علی علیهما السلام که درخت واحدند واحد است و به عبارت دیگر هر دو ثمره یک درختند و این بیان معانی بسیار در مضامین بزرگ و هم فکری و اتحاد معنوی است و صرف بیان این‌که اصلشان از رحم واحد است نیست بلكه اعلام مقام و منزلت علی علیه السلام و تفرّد او از بین صحابه به اتّصال تام و تمام به پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است.

اگر در بین صحابه کسی را بتوان عِدل پیغمبر اکرم معرّفی کرد فقط علی علیه السلام است که همان «أنْتَ مِنِّی بِمَنْزلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسی إلّا أنّه لا نَبِیَّ بَعْدِی» نیز تعبیر دیگر از این مقام برتر علی علیه السلام بر همه است.

این توصیفات را بخوانید و در این آیه نیز تأمل کنید: «أَ فَمَنْ يَهْدي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى‏ فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُون»[2]

همان‌طور که با وجود پیغمبر، طلب هدایت از غیر او غلط و خلاف عقل است با وجود علی ترجیح دیگران در علم و هدایت و ولایت جایز نیست. چرا خود را به نادانی می‌زنید و آفتاب را در وسط السماء نمی‌بینید. به خدا سوگند این نص، صریح بر ولایت علی علیه السلام است.

[1]. سوره رعد، آیه4.

[2]. سوره یونس،‌آیه 35.