ارزش والای ایمان به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه
47 بازدید
تاریخ ارائه : 10/9/2013 1:12:00 PM
موضوع: امامت و مهدویت

قال الله تعالى: (ذلِكَ الكِتابُ لَا رَيبَ فيهِ هُدىً لِلْمُتَّقينَ الَّذِينَ يؤمِنُونَ بِالْغَيبِ)[1]

اعتقاد به عالم غیب در به‌وجود آمدن ادیان الهی و ایمان به انبیاء و تحقّق هویّت خداباوری، اصل و اساسی است كه بدون آن هر اندیشه و باوری دیگر، كفر و الحاد است.

ایمان به جهان غیب و عالم غیر محسوسِ به حواس ظاهره، مثل بهشت و جهنم و حور و غلمان و ملائكه و ایمان به عرش و كرسی و برای ما ایمان به انبیاء گذشته و ایمان به ائمه طاهرین (عليهماالسلام) - كه فعلاً در این جهان حضور جسمانی ندارند- و ایمان به اخبار قرآن و حضرت رسول و ائمه طاهرین (عليهماالسلام) از مغیبات و وقایع آینده و ایمان به حضرت ولی عصر (عجل الله تعالي فرجه) - كه اگرچه در همین عالم حضور جسمانی دارند و مردم از ایشان غایب نیستند ولی تا یوم ظهور از مردم عموماً مگر برخی خواص غایب می‌باشند- همه در تحت جمله شریفه (یؤمِنُونَ بِالْغَیبِ) قرار دارند و ایمان به آنها، ایمان به غیب است.

از جمله روایاتی كه بر فضیلت ایمان به انبیاء گذشته و معجزات آنها و ایمان به پیغمبر اكرم (صلي الله عليه و آله) و ائمه طاهرین تا امام یازدهم (عليهم السلام) دلالت دارد، روایت ذیل است كه از طرق اهل سنّت و در تفاسیر ایشان از سنن دارمی روایت شده است:

«روایت این است كه حرث بن قیس كه از تابعین است و به دیدار حضرت رسول خدا (صلي الله عليه و آله) تشرّف نیافته بود، به عبدالله بن مسعود كه از اصحاب است گفت: عِندَ اللهِ نَحْتَسِبُ مَا سَبَقْتُمُونا الیهِ مِنْ رُؤیَةِ رَسُول الله (صلي الله عليه و آله)؛ ما از خداوند محرومیت از این فضیلتی را كه بر ما به آن پیشی گرفتید و به دیدار رسول خدا (صلي الله عليه و آله) مشرّف شدید طلب اجر و جبران داریم.

ابن مسعود گفت: عِنْدَ اللهِ نَحْتَسِب ایمانَكُم بِمُحَمّد (صلي الله عليه و آله) و لم تَروهُ. إنّ أمرَ مُحمد (صلي الله عليه و آله) كان بیّناً لِمَن رَآه و الذی لا اله الّا هو مَا مِنْ أحَدٍ أفْضَل مِن إیمان بِغَیب؛ یعنی ما هم از خدا طلب اجر و جبران می‌كنیم از جهت محرومیت از فیض ایمان به غیب، یعنی ایمان به پیغمبر (صلي الله عليه و آله) كه شما بر آن هستید و آن حضرت را ندیده‌اید. سوگند به خدایی كه غیر از او خدایی نیست احدی فاضل‌تر از آن‌كه ایمان به غیب دارد نیست.»[2]

بر حسب این روایت، در حال حاضر ایمان به انبیاء گذشته و حضرت خاتم الانبیاء (صلي الله عليه و آله) و امیرالمؤمنین و ائمه (عليهم السلام) تا حضرت امام حسن عسكری (عليه السلام) ایمان به غیب است، چنان‌كه ایمان به حضرت ولی‌عصر (عجل الله فرجه الشريف) نیز ایمان به غیب است و از ثواب همه این ایمان‌ها بهره‌مندیم كه در رأس آنها ایمان به خداوند متعال است كه اگرچه عالم و ماسوی و همه كائنات، آیات جمال و جلال الهی هستند و به ذكرش هر چه بینی در خروش است و چیزی و ذرّه‌ای از او غایب نیست، امّا او به ذات و حقیقت صفات از همه حتی انبیاء غایب است؛ (لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يدْرِكُ الْأَبْصار)[3] و «لا تُدْرِكُهُ الْعُیُون بِمُشَاهَدَةِ العیانِ وَ لكِنْ تُدْرِكُهُ القُلُوبُ بِحَقائق الإیمانِ»[4] به صفات سلبیّه بیشتر معروف است تا به صفات ثبوتیه كه (لَيسَ كَمِثْلِه شَىء)[5]. بنابراین مصداق اتم و اكمل ایمان به غیب، ایمان به خداوند متعال است.

ایمان به وجود حضرت بقیة الله ارواح العالمین له الفداء و عصر غیبت، ویژگی‌ها و فضائل خاصی دارد و مؤمن به غیب در این عصر، هم ایمانش به انبیا و ائمه گذشته ایمان به غیب است و هم ایمانش به امام حیّ صاحب زمان، ایمان به غیب است.

ایمان گذشتگانِ از این امّت هم از زمانی كه پیغمبر اكرم (صلي الله عليه و آله) و سلم بشارت به ظهور مهدی از اولاد فاطمه (سلام الله عليها) می‌داد ایمان به غیب است كه از غیر شیعه به اجمال و از شیعه به تفصیل است.

همه ایمان به غیب است، ایمان به نادیده است و همه داخل در ایمان به غیب و ایمان به خدا و صدق حضرت رسول (صلي الله عليه و آله) است.

باید مؤمنین قدر این مرتبه را بدانند كه مثل ابن مسعود آن صحابی معروف آرزومند آن بوده و محرومیّت از آن را فقدانی می‌داند كه اجر آن را از خدا می‌خواهد و بر خود ببالند كه خدا در بیان اوصاف متّقین پیش از همه، اوصاف جلیله متقین ایمان به غیب را بیان می‌فرماید. فرق ایمان به غیب در عصر غیبت با اعصار دیگر این است كه مؤمنین تخلیص و تمحیص می‌شوند؛ امتحانات شدید برایشان جلو می‌آید كه بسیاری در این امتحانات ساقط می‌شوند. زن‌ها، مردها، جوان‌ها و حكّام و مسئولین حتی علماء همه امتحانات خاص دارند.

از جهت ظهور بدعت‌ها، از جهت اصرار بر ملاهی و مناهی و ترویج منكرات و ترك امر به معروف و نفی سنّت‌ها مسائلی پیش می‌آید كه فتنه و فساد و اعراض از حقّ ظاهر و بلكه مورد افتخار و اعطاء جوائز می‌شود؛ اموری كه بعض مظاهر آنها در معرض دید همگان است و جز كسانی كه «إمتحن الله تعالی قلوبهم بالإیمان»[6]  كسی باقی نمی‌ماند.

لقمه و مال حلال اگر نایاب نباشد كمیاب می‌شود. قوانین و سنّت‌های اسلامی حتی به اسم اسلام متروك می‌گردد و خلاصه بر طبق این روایت كه از حضرت امیرالمؤمنین (عليه السلام) است: «أَیهَا النَّاسُ سَیأْتِی عَلَیكُمْ زَمَانٌ یكْفَأُ فِیهِ الْإِسْلَامُ كَمَا یكْفَأُ الْإِنَاءُ بِمَا فِیهِ؛ اسلام دگرگون می‌شود، یعنی واژگون می‌گردد چنان كه ظرف به آنچه در آن است واژگون می‌شود.»[7]

در این شرائط و وظائف دشوار و مسئولیت‌های سنگین، افراد شجاع و دلسوز و با ایمان باید به یاری اسلام بشتابند و امر به معروف و نهی از منكر نمایند. برنامه‌ها و روش‌های غیر اسلامی را محكوم و به مردم معرّفی نمایند و بر حفظ هویّت اسلامی پافشاری كنند و فداكاری نمایند. قال الله تعالى: (إِنْ تَنْصُرُوا اللهَ ينْصُرْكُمْ)[8] و قال سبحانه (وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيرَى اللهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُون)[9].

[1]. «آن كتاب با عظمتى است كه شك در آن راه ندارد و مايه هدايت پرهيزكاران است؛ كسانی كه به غیب ایمان می‌آورند.»/ سوره بقره، آیات 3-2.

[2]. تفسیر روح المعانى آلوسی، جلد ‏1، صفحه 118 به نقل از سنن دارمی.

[3]. «چشم‌ها او را نمى ‏بينند ولى او همه چشم‌ها را مى‏بيند.»/سوره انعام، ‌آیه 103.

[4]. «ديده ‏ها او را آشكارا نتواند ديد، امّا دل‌ها با ايمان درست به او خواهد رسيد.»/نهج البلاغة (صبحی صالح)، خطبه 179.

[5]. «هيچ چيز همانند او نيست.»/ سوره شوری، آیه 11.

[6]. خداوند قلوبشان را با ایمان آزمود.

[7]. نهج البلاغة (صبحی صالح)، خطبه 103.

[8]. «اگر خدا را یاری كنید، شما را یاری خواهد كرد.»/ سوره محمّد، آیه 7.

[9]. «بگو: عمل كنید پس خداوند و رسولش و مؤمنان عمل‌هایتان را خواهند دید.»/ سوره توبه، آیه 105.

منبع: ارمغان مشهد تأليف آيت الله العظمي صافي مدظله العالي