«سبک زندگی» در آیینه «جامعه مهدوی»
67 بازدید
تاریخ ارائه : 10/2/2013 11:45:00 AM
موضوع: امامت و مهدویت

«سبک زندگی» عبارتی که این روزها کمتر همایش، سخنرانی و مقاله‌ای یافت می‌شود که سخنی پیرامون آن نگویند و ننویسند. اگر چه جامعه‌ی ما تا رسیدن به جامعه‌ی مبتنی بر سبک زندگی اسلامی فرسنگ‌ها دور است ولی مطرح کردن این موضوع و گفتمان‌سازی در این باره گامی مهم جهت تخلّق جامعه به سبک زندگی اسلامی شمرده می‌شود.

در میان همه محاورات، مناظرات و مقالاتی که بدین بحث پرداخته و می‌پردازند، نگاه به جامعه ایده آل مهدوی برای ارائه مناسب‌ترین الگوی سبک زندگی، بهترین گزینه محسوب می‌شود.

آری! باید در آیینه‌ی جامعه مهدوی، سبک زندگی را جستجو کرد و الّا زندگی بدون توجه به آن، تبدیل به زندگی سبُکی می‌شود که نام آن را باید حیات غیر طیّبه نامید که اصلاً‌ حیات نیست و جز پلیدی، ثمره‌ای ندارد؛ وَ الَّذی خَبُثَ لایَخْرُجُ اِلّا نَکِداً.»

و تا دنیا به آن جامعه بزرگ مهدوی نرسیده است، جوامع خُرد و کوچک اگر بخواهند در آسایش و آرامش زندگی کنند، باید همان مبانی جامعه مهدوی را به عنوان سبک زندگی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی خود قرار داده و صلاح یا فساد خود را با میزان آن بسنجند، فاصله‌ها را با آن کم کنند و با تلاش مضاعف به آن نزدیک و نزدیک‌تر شوند.

در این نوشتار به اختصار، چند معیار از جامعه مهدوی را از نظر می‌گذرانیم:

فقط قانون اسلام

زیر بنای «سبک زندگی»، زندگی به سبک قانون اسلام است. در جامعه‌ای که می‌خواهد با روش اسلام پرورش یابد، باید قوانینی حاکم شود که از سرچشمه‌ی خدشه‌ناپذیر، یعنی وحی بر آمده باشد و الّا تمسک به عقل بشریت آن هم عقل مشوب به آلودگی‌های نفسانی را چه‌کار به نوشتن قانونی سعادت‌بخش؛ که ثمره‌ی شوم نمونه‌های این قوانین غیر وحیانی، جهان را پر کرده است و خود دلیلی است بر باطل‌بودن این نوع قانون‌گذاری.

جامعه‌ای که سبک زندگی‌اش می‌خواهد اسلامی باشد باید قانون اسلام را حاکم کند؛ نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد؛ نه پیوستن به فلان کنوانسیون بین المللی مغایر قوانین وحی و نه تصویب قوانین مصلحتی خلاف شرع که «حلال محمد حلال الی یوم القیامة و حرام محمد حرام الی یوم القیامة».

منع تبعیض بین اقشار جامعه

امتیازات طبقه‌ای، صنفی و عناوین ظاهری در جامعه‌ی مهدوی همه بی اعتبار است. باید در این جامعه، احکام اسلام نسبت به همگان بالسویة اجرا ‌شود؛ همان‌گونه که در نماز جماعت، بنده و مولا، فقیر و ثروتمند و سیاه و سفید در یک صف قرار می‌گیرند، در اجراء احکام سیاسی، اجتماعی و انتظامی نیز به همه علی السواء نگریسته شود.

زندگی لبریز از امنیّت

امنیت و صلح واقعی و آرامش از ویژگی‌های یک جامعه‌ی مبتنی بر اصول و سبک زندگی جامعه مهدوی است.

باید زندگی مردم این جامعه، لبریز از امنیّت باشد، خوف‌ها زایل ‌شود، جان، مال و آبروی اشخاص در امان قرار بگیرد و آن‌طور که در کلمات اهل بیت علیهم السلام آمده به جامعه مهدوی که در آن «راه‌ها آن‌قدر امن ‌شود که احدی حتی ضعیف‌ترین مردم از مشرق به مغرب سفر ‌نماید و از احدی به او اذیت و آزار نرسد» نزدیک‌تر شود.

شکوفایی اوضاع اقتصادی

اگر جامعه‌ای تصمیم گرفت زندگی‌اش را بر پایه و سبک زندگی جامعه مهدوی بنا کند، باید عزم جدی بر شکوفا کردن وضع اقتصاد و معیشت همگانی نماید تا نمونه‌ای کوچک باشد از جامعه مهدوی که در آن، وضع اقتصاد عمومی در بهترین وضعیت قرار می‌گیرد تا جایی که فقیری پیدا نشود که از بیت‌المال چیزی دریافت کند و اگر بر حسب اتفاق چنین شخصی پیدا شد، به خودش بگویند هر اندازه نیاز داری دریافت کن که او هم پس از دریافت، از گرفتن نادم و پشیمان می‌شود و در مقام ارجاع آن به خزانه بر می‌آید که از او قبول نمی‌شود.